فصلِ 6
گردشکارِ واقعی خطِ صاف نیست؛ شاخه میخورد، صبر میکند، و دوباره یکی میشود.
سادهترین تصمیم: درست یا غلط.
نودِ IF یک شرط میگیرد و آیتمها را به دو خروجی میفرستد: true و false. هر آیتم بسته به اینکه شرط برایش برقرار است یا نه، از یکی از دو در بیرون میرود. میتوانی چند شرط را با AND/OR ترکیب کنی.
وقتی بیش از دو حالت داری.
Switch مثلِ IF است ولی چند خروجی دارد — مثلاً مسیریابیِ یک تیکت بر اساسِ فیلدِ priority به سه شاخهٔ «فوری/عادی/کم». تمیزتر از زنجیرهکردنِ چند IF است.
بعد از شاخهخوردن، اغلب باید مسیرها را جمع کنی.
| حالتِ Merge | کارش |
|---|---|
| Append | آیتمهای هر دو ورودی را پشتِ هم میچیند |
| Combine | بر اساسِ یک کلیدِ مشترک تطبیق میدهد (مثلِ join) |
| Choose Branch | فقط دادهی یک شاخه را رد میکند |
Merge منتظر میماند تا هر دو ورودی داده برسانند. اگر یک شاخه هیچ آیتمی تولید نکند، ممکن است رفتارِ غیرمنتظره ببینی — همیشه هر دو مسیر را تست کن.
زمان را هم میتوانی وارد منطق کنی.
نودِ Wait گردشکار را نگه میدارد: تا مدتی مشخص، تا زمانی معین، یا تا وقتی یک وبهوک بیدارش کند. کاربردِ کلاسیک: بفرست، یک روز صبر کن، اگر جواب نیامد پیگیری بفرست. n8n حالتِ گردشکار را ذخیره میکند و دقیقاً از همانجا ادامه میدهد.